[Intro – Soft grunge guitar strums + ambient hum] [Spoken] บางทีแค่เงียบก็เหนื่อยแล้ว แต่ก็ไม่อยากให้ใครรู้สึกเหมือนเรานะ [Verse 1 – Laid-back emo rap over lo-fi beat] ถึงอยากให้ทุกคนยิ้ม มันก็แค่คนที่ชอบเอาใจคนอื่นในตัวเราพยายามจะควบคุม หรือไม่ก็อีกคนในหัว ที่ไม่อยากให้คนอื่นเศร้าเหมือนเรา ถ้าเรากำลังเศร้าจริงๆ ทุกคนชอบอะไรไม่เหมือนกัน เราพยายามจะตามให้ทัน แต่แม่งเหนื่อย อยู่กับเพื่อนกลุ่มเดิม จนห่างจากคนอื่น ก่อนหน้านี้เรามีกันเยอะมาก แต่มันก็เยอะเกินไป [Pre-Chorus – Soft synth swell + spoken/sung delivery] ตอนนี้แทบไม่มีเวลาให้ใครเลย รู้สึกแย่ เหมือนเป็นเพื่อนห่วยๆ แต่ก็ยังคิดถึงนะ เวลานอนคอลกันในดิสคอร์ด แม้แค่ฟังเสียงก็ยังดี [Chorus – Catchy, upbeat guitar with emotional vocal tone] ไม่ได้ต้องการให้เข้าใจทุกอย่าง แค่อยากให้รู้ว่าเราพยายาม เราก็แค่… ยังอยากอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องเป็นคนที่ตลก ไม่ต้องเป็นคนที่เก่ง แค่อยากให้ใครสักคนบอกว่า “เธอไม่ต้องทำให้ทุกคนยิ้มก็ได้นะ” [Break – Bass drop + distant voice echo FX] [Spoken softly] เราไม่ได้นอนกับทุกคนแล้วนะ… แต่เรายังคิดถึงตอนนั้นอยู่ [Verse 2 – Rap flow + pop punk guitar rhythm] เหนื่อยกับการเลือกกลุ่ม อยู่ตรงนี้ก็รู้สึกผิด อยู่ตรงนั้นก็หายไป เราเป็นเหมือน background noise ในทุกๆ ที่ แต่มองไม่เห็นหัวใจตัวเอง แต่พอจะอยู่คนเดียว มันก็เหงาชิบ ใจมันขาดเสียงคน แม้จะนอนอยู่ข้างๆ แบบ virtual แต่รู้สึกปลอดภัยกว่าเวลาจริงๆ เยอะเลย [Pre-Chorus – Gentle re-entry with climbing guitar swell] เรารู้ว่าเราไม่ได้ดีที่สุด แต่บางทีแค่อยากให้มีใครบอกว่า “ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้นะ” แม้เราจะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม [Chorus – Refrain with added harmony layer] ไม่ได้ต้องการให้เข้าใจทุกอย่าง แค่อยากให้รู้ว่าเราพยายาม เราก็แค่… ยังอยากอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องเป็นคนที่ตลก ไม่ต้องเป็นคนที่เก่ง แค่อยากให้ใครสักคนบอกว่า “เธอไม่ต้องทำให้ทุกคนยิ้มก็ได้นะ” [Bridge – Lo-fi piano + reversed vocal FX] บางทีแค่เธอเปิดไมค์ไว้ หรืออยู่นิ่งๆ ใน call มันก็ทำให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยวแล้ว [Outro – Fading ambient guitar + soft delay FX] เราไม่ต้องทำอะไรเลย แค่อยู่ตรงนั้น… ก็พอแล้ว

อยู่ตรงนั้นก็พอ (Just Being There is Enough)