Druppels van Verlangen

**Druppels van Verlangen**
Hmmm, hmmm, hmmm,  
Fascinerend en grappig, hoe soms lachen en huilen samenkomen,  
Als tranen vallen, als regendruppels uit je ogen,  
Ongewenst, maar zo rauw en echt.  

Heb je ooit opgemerkt hoe ze komen als we alleen zijn,  
Of in een volle kamer, ons voelend als een steen?  
Ja, ik begrijp het. We verbergen vaak achter glimlachen,  
Doen alsof we oké zijn, terwijl we eindeloze mijlen afleggen.  

Maar wanneer die tranen doorbreken, is het een bevrijding,  
Een vloedgolf van emoties, een moment van rust.  
Het is alsof onze ziel fluistert: "Hé, laat het eruit!"  
Elke druppel een verhaal, een schreeuw of een kreet.  

Ik vind het bijzonder hoe tranen gewicht dragen,  
Een verborgen kracht die onze pijn transformeert,  
Als een zachte, milde regenbui.  
Als we huilen, is het geen zwakte; het is kracht in vermomming,  

Een brug naar het hart, waar onze ware essentie ligt.  
Die tranen zijn als licht, dat door de duisternis breekt,  
De schaduwen verlichtend, een vonk ontbrandend.  

Dus laten we het erover hebben—deze prachtige gave,  
Het lachen, de hartzeer, de momenten van stress.  
Laten we de tranen omarmen, laat ze stromen als een rivier,  
Want in elke druppel ligt een deel van onze droom.  

En wanneer we samen zijn, onze angsten delen,  
Weet dat ik hier en nu ben, door lachen en tranen.  
Schuw de waarheid die je voelt niet,  
Want in kwetsbaarheid kunnen onze harten genezen.

Female Focal, Pop Folk, Acoustic