YAPRAKLAR

Kıta 1

Kurumuş yapraklar yerde sessiz

Yeşil yapraklar bir anlık heves

Kırmızı güller solmuş zamanla

Yıllar geçmiş, ak düşmüş aynama

Mevsimler mevsimleri kovalar

Hal içinden haller doğar

Biter sandığın yerden başlar

Adını bilmediğin hikâyeler

Nakarat

Ne önü var ne de sonu

Yol mu kader mi bu oyunu

Yapraklar solmuş, ben de yorgun

Dünle bugün aynı tonu

Ne önü var ne de sonu

Kalbim sorar, cevap suskun

Yeni bir sabah muştusu

Farksız dünler, farksız bugünler

Kıta 2

Bilinmez yollar, puslu geceler

Kaderin elinde oyuncak düşler

Bir gülüş kalmış eski resimde

Adın yankı olur içimde

Her bitiş bir başlangıç mı

Yoksa aynı yalnızlık mı

Zaman mı çalar bizden

Yoksa biz miyiz eksik kalan

Nakarat

Ne önü var ne de sonu

Yol mu kader mi bu oyunu

Yapraklar solmuş, ben de yorgun

Dünle bugün aynı tonu

Ne önü var ne de sonu

Kalbim sorar, cevap suskun

Yeni bir sabah muştusu

Farksız dünler, farksız bugünler

Köprü (Bridge)

Bir adım ileri, iki geri

Aynı aynada başka biri

Geceden sabaha savrulur

Umudum ince bir ip gibi

Son Nakarat (daha güçlü)

Ne önü var ne de sonu

Kırık saatler sayar zamanı

Yapraklar solmuş, içim dolu

Kader yazar aynı romanı

Yeni bir sabah muştusu

Belki bu defa başka türlü

Ama dünler bugünlere küs

Yine de yürürüm, bile bile…