Şimdilerde yok hiç bişeyin tadı
Örselenmiş
Kabuk bağlamış yaralar
Kalmamış kendimize bişey
Hiçbir heves heyecan
Belki biraz çiçekleri sulamak
Üzmemek sırtımızdan hançerleyenleri
Affetmeyi bile unutmak
Kuru odun parçaları
Ağaçlar olmak
Hep meyveye durmak
Kalmadı bişeyin tadı
Yara hepmi kanıyor
Hepmi bir inilti
Göğemi yükseliyor ağıtlar
Mevsimlerden hepmi sonbahar
Hiçmi aklına gelmiyor aynısefa
Saksıda hepmi Kasım patı
Galubelada hüzünmü yazılmış
Demek ki hayat dedikleri hep acı
Mevsimlerden hepmi sonbahar
Hiçmi aklına gelmiyor aynısefa
Saksıda hepmi Kasım patı
Yara hepmi kanıyor
Hepmi bir inilti
Göğemi yükseliyor ağıtlar
Mevsimlerden hepmi sonbahar