10

Verse 1]
Kami’y mga biyahero, araw at gabi,
ako si Dodoy, at si Vanvan naman ang aking katabi
Sa bawat paglalakbay, ulan man o bagyo’y  laging nakisabay
Malalakas na hangin, puno’y sumasayaw sa dilim
Pero tuloy ang takbo, hanggang kami ay makarating.

[Verse 2]
Mga mata’y gustong pumikit, antok pilit nilalabanan
sa mga kwentohan at tawanan, tanging gayun nalang,
Sakit at pagod sa katawan, hindi naging hadlang.
Pangarap para sa anak, ‘yan ang aming dasal.
Kahit gaano kahiirap, tuloy sa pag-asang matutupad

[Chorus]
Mula sa Dipolog, hanggang Zambwangga, may Pagadi-an, Cotabato at Gensan pa,
Kahit saan man kami makakarating
para sa pamilyang mahal, wala kaming inuoru ngang byahe, kahit ulan at baha, pa

 [Chorus 2]
Mula sa Dipolog, hanggang Zambwangga, may Pagadi-an, Cotabato at Gensan pa,
Kahit saan man kami makakarating
para sa pamilyang mahal, wala kaming inuoru ngang byahe, kahit ulan at baha, pa

Sa daan maraming pasaway, mga aso't pusa, trapik , mga lubak, na kasabay
Lahat ng hirap at kaba, tiniis para sa kanila
Hindi hadlang ang pagod, kahit panganib ay sumugod
Basta’t makapagtapos sila, lahat ay sulit, wala nang iba

[Verse 3]
Panganib di iniinda, sa Diyos kami’y umaasa
Sa Kanyang gabay at awa, ligtas kami lagi sana
Hanggang makarating ng bahay, yakap ng anak ay alay
Doon bumabalik lakas, pag-ibig sa pamilya’y wagas

[Outro]
Hanggang dulo ng biyahe, lakas ay ‘di magmamaliiw
Para sa minamahal, lahat ng pagod ay hindi maililihim
Sa bawat pag, uwi, may ngiti’t bagong pag-asa
Kami ang mga biyahero — dasal sa Diyos, sandigan ng pamilya.
Kami ang mga biyahero — dasal sa Diyos, sandigan ng pamilya...hu..hu..hu..huuu....hu

pianu solemn music