Masal bitti

Radyoda çalan o eski şarkı gibi,

Anılar tozlanmış, dumanlı, sisli.

Zorlamaya gerek kalmadı artık,

Bu aşkın hikayesi biraz kederli.

​[Nakarat]

Kapat ışıkları, masal burada bitsin,

Yorgun düşlerimiz uykusuna gitsin.

Umut bitti diye karalar bağlama,

Gönlüm bu vedayı sessizce içsin.

​[Bölüm 2]

Güneş doğmasa da alışır bu gözler,

Yarım kaldı bak tüm o iddialı sözler.

Kabullenmek lazım, yolun sonu bu,

İnsan en çok kendi sesini özler.

​[Köprü]

Ne bir sitemim var, ne de bir dargınlık,

Ruhumda garip bir huzur ve dinginlik.

Hayal kırıklığı... Tanıdık bir yüz,

Bize kalan sadece derin bir yalnızlık.

​[Final]

Yavaşça bıraktım ipleri elden,

Bir şeyler kopuyor sanki derinden.

Sakinim, sessizim, bitti diyorum,

Geçmişin yükü kalktı üzerimden.