Neon Hunter: Statyczny Deszcz

[Verse 1]
Neon ścieka po szybie
Jak krew z brudnej reklamy
Jest druga trzydzieści
Miasto przewija się w pętli
Gdzieś dzwoni czyjś krzyk
Tutaj milczy interkom
Palec rysuje trasę
Po mapie twoich błędów
[Chorus]
Neon hunter
Śledzę twoje cienie w statycznym deszczu
Każda kropla mówi "znajdę"
Każdy błysk powtarza "jeszcze"
Neon hunter
Idę po kablach
Po śladach spojrzeń
W tej migającej mgle
Twoje imię pali mi język
[Verse 2]
Windy w górę
W dół
Jak wahadła bez czasu
W lustrze przy drzwiach
Pojawiasz się na sekundę
Na skórze kurz z ekranów
Na ustach smak ozonu
W kieszeni cienki plik
Twoich cudzych obietnic
[Chorus]
Neon hunter
Śledzę twoje cienie w statycznym deszczu
Każda kropla mówi "znajdę"
Każdy błysk powtarza "jeszcze"
Neon hunter
Idę po kablach
Po śladach spojrzeń
W tej migającej mgle
Twoje imię pali mi język
[Bridge]
Mówisz w szumie linii
Szeptem zaszytym w zakłóceniu (mmm)
Czy uciekasz
Czy prowadzisz
Czy tylko testujesz granice
Ja i tak
Wracam do twoich współrzędnych
Jak kod do źródła
Jak cień do swojej plamy
[Chorus]
Neon hunter
Śledzę twoje cienie w statycznym deszczu
Każda kropla mówi "znajdę"
Każdy błysk powtarza "jeszcze"
Neon hunter
Idę po kablach
Po śladach spojrzeń
W tej migającej mgle
Twoje imię pali mi język

Cold cinematic cyberpunk noir bed with sparse, hovering synth pads and distant sub drones; intimate low female vocals half-spoken, half-sung right in the listener’s ear. Slow, evolving chords, occasional filtered arpeggios like flickering signage. Atmosphere swells subtly in the chorus with layered whispers and a faint, detuned pad, then folds back into a bare, tense monologue., low, ambient