Sen giderken

[Intro – Fısıltı]
Hiçbir şey demedin…
Ama her şeyi bitirdin…
[Verse 1]
Sen giderken kapıyı yavaş kapattın,
Ben içimde bir ömür kapattım.
Sana son kez bakamadım bile,
Çünkü gözlerim seni bırakmaya hazır değildi.
Odan hâlâ sen kokuyor,
Ama sen yoksun artık.
Bir insan nasıl bu kadar yakınken,
Bir anda bu kadar uzak olur, aklım almıyor artık.
[Nakarat]
Sen giderken içimden bir şey koptu,
Sanki kalbim yerinden söküldü.
Adını silmeye çalıştım ama
Her hecede yeniden büyüdü.
Ben seni sevdim gerçekten,
Geçer sandım… geçmedi işte.
Bazı gidişler ölüm gibiymiş,
İnsan yaşıyor ama bitmiş gibi.
[Verse 2]
Gece olunca daha zor oluyor,
Çünkü karanlık seni getiriyor.
Yatağın yarısı hâlâ boş,
Ama içim tamamen doluyor.
Sana kızamıyorum bile,
Çünkü hâlâ seni savunuyorum.
Beni en çok da bu yakıyor;
Gidenin arkasından susuyorum.
[Final – Yavaşlayan Şiir]
Ben seni unutmadım…
Sadece adını sessiz söylemeyi öğrendim.
Ve anladım ki…
Bazı insanlar gitmez,
Sadece kalpte kanamayı sürdürür.

Slow arabesk, duygusal erkek vokal, keman ve piyano ağırlıklı, ağır tempo, dramatik yükseliş, şiirli kapanış