Yok oluşun hikayesi (sessiz çığlık)

VERSE 1
Ben tükenişimi anlatıyordum aslında
Ama ne gariptir kimse anlamadı
Günden güne eridiğimi
Gözlerinin önünde görmediler
Gülüşlerimde acılarım vardı
Göz yaşımda saklıydı aslında
Çaresizliğim, vedalarım vardı
Hayat ne garip, acımasızca
NAKARAT
Yok oluşun hikayesini anlatıyordum aslında
Duymadınız, görmediniz sessizce
Bir çığlıktı içimde sustukça
Hayat ne garip, acımasızca
VERSE 2
Beni hep mutlu sandınız
Bir hayatın bitmişliği vardı
Çırpınışlarımdı sessizce
Duygularımda saklı kaldı
Yalandım, hayaldim bu hayatta
Gölgeydim kalabalıklar arasında
Vardım ama yoktum aslında
Kimse bakmadı içime bir anlığına
NAKARAT (TEKRAR)
Yok oluşun hikayesini anlatıyordum aslında
Duymadınız, görmediniz sessizce
Bir çığlıktı içimde sustukça
Hayat ne garip, acımasızca
KONUŞMA / ŞİİR BİTİŞİ (Yavaş, Müzik Düşer)
Hayat neyi anlatır, biri söylesin bana…
Gülüşler neyi gizler aslında…
Kelimeler yetmedi bana
Şarkılara bıraktım mısra mısra
Belki bir fısıltıydı bu sana
Bir gün anlarsın…
Adım cenaze olunca
Artık faydası olmaz gözyaşlarının bana
Sadece arkamdan diyeceksin:
“Elveda…”

Slow, melankolik