(Verse 1)
Padhang sumunar cahya ne wulan bengi iki
Ngelingake aku marang esem sliramu
Saben wengi, bayangmu tansah teko,
Nggoda ati kang kebacut tresno
(Chorus)
Roso ku koyo banyu, mili tanpa alangan,
Tansah nyengkuyung, nganti tuwo
nganti tumekane dungo.
Sliramu wis dadi bagiane jiwa,
Mugo dadi siji saklawase
(Verse 2)
Ing embune esuk, remang-remang cahya,
Ana rasa kang teguh, sing ora bakal luntur.
Senadyan jarak adoh, kowe tansah ng njero dodo
Janji setya selawase.
(Bridge)
Mugo Gusti ngijabahi
Ngucap janji kang suci
Nganti kapan wae, anggone aku setyo
Mergo tresno ku tanda sejati ne roso
Autro
Tresno iku koyo banyu, mili tano alangan,
Tansah nyengkuyung, nganti tuwo, nganti tumekane dungo
Sliramu wis dadi bagiane jiwa,
Ora ana sing bisa misahake kowe lan aku selawase