

Prompt / Lyrics
[Intro] İnsan bazen kimseye anlatamadığını, bir şarkıya anlatır… Bazen insanın içi, dışarıdan daha kalabalık olur… Ve en çok da kendi içinde kaybolur… [Verse 1] İçimde sokaklar var, ışıkları sönmeyen Ama yürüyen kimse yok, herkes terk etmiş gibi Bir ses yankılanıyor duvarlarımda Adını söyleyen… ama sen değilsin artık Zaman geçiyor diyorlar, yaralar kapanırmış Benimkiler kabuk tutuyor, ama hiç iyileşmiyor Gülmeyi unuttum demiyorum Sadece içimden gelmiyor [Nakarat] İçimde bir şehir var, yıkılmış evleriyle Sokaklarında sen varsın hâlâ izleriyle Unuttum desem de yalan olur aslında Kalbim seni saklıyor en derin yerinde İçimde bir şehir var, gecesi bitmeyen Güneşi doğmayan, sabahı gelmeyen İnsan bazen yaşar ama yaşamaz Nefes alır sadece… kalbi gülmeyen [Verse 2] Bir banka oturdum dün gece Yanımda kimse yoktu ama yalnız değildim Hatıralar vardı, sustular sadece Konuşsalar belki ben ağlardım Sigaramın dumanı yükseldi göğe Bir dilek tuttum, gerçekleşmeyeceğini bilerek Bazı dualar vardır İnsan sadece içinden eder [Bridge] Soruyorlar bazen, gözlerime bakmadan Cevap vermek kolay, anlatmak zor oysa İnsan bazen susar, konuşsa da duyulmaz En derin yaralar sessiz kanar aslında Ve ben… Hâlâ aynı yerdeyim Geçmeyen gecelerin içinde [Nakarat] İçimde bir şehir var, yıkılmış evleriyle Sokaklarında sen varsın hâlâ izleriyle Unuttum desem de yalan olur aslında Kalbim seni saklıyor en derin yerinde İçimde bir şehir var, gecesi bitmeyen Güneşi doğmayan, sabahı gelmeyen İnsan bazen yaşar ama yaşamaz Nefes alır sadece… kalbi gülmeyen [Outro – şiir] Bazı şehirler haritada olmaz… Bazı yaralar görünmez… Ve bazı insanlar Gitse bile içinden hiç gitmez…
Tags
Arabesk rap, çok duygusal, yavaş tempo, keman, kırılgan ve hüzünlü vokal, derin melankoli
3:04
No
2/13/2026