ฉันปีนบันไดเตี้ยๆ ลง ย่อตัวลง และยืนอยู่บนห้องใต้หลังคา ทิวทัศน์วัยเด็กของฉัน ถูกเปิดเผยอย่างครบถ้วนฉันสลัดฝุ่นที่สะสม จากกาลเวลาออกไป แล้วพบกับเธอ ตุ๊กตาตัวเก่าของฉัน แค่มองก็ยิ้มแล้ว ฟองสีสันสดใส โฮ่ เด็กน้อยที่เป่าลมมาด้วย ขอโทษ ฉันลืมไป ความคิดถึงที่ห่างไกลดุจดวงดาว โอ้ ฉันขอโทษ เธอรอฉัน อยู่หรือเปล่า นอนอยู่ในมุมที่ไร้ความอบอุ่น เล่นกับฉันในฝันเหรอเล่นกับฉันในฝันสิ พอฉันโตขึ้นอีกแค่ช่วงเดียว เธอก็ตัวเล็กลง และ ฉันก็ผลัก เธอออกนอกกรอบ ฉันนึกถึงวัยเด็ก ตอนที่ฉันกอดเธอไว้แน่นๆ และงีบหลับยาวๆใต้แสงแดดอ่อนๆของบ่ายวันอันยาวนาน แค่มองก็ยิ้มแล้ว ฟองสีสันสดใส โฮ่ เด็กน้อยที่เป่าลมมาด้วย ขอโทษ ฉันลืมไป ความคิดถึงที่ห่างไกลดุจดวงดาว โอ้ ฉันขอโทษ เธอรอฉัน อยู่หรือเปล่า นอนอยู่ในมุมที่ไร้ความอบอุ่น เล่นกับฉันในฝันเหรอเล่นกับฉันในฝันสิ ความคิดถึงอันไกลโพ้นเปรียบเสมือนดวงดาว โอ้ ฉันขอโทษเหลือเกิน ความคิดถึงอันไกลโพ้นเปรียบเสมือนดวงดาว โอ้ ฉันขอโทษเหลือเกิน เล่นกับฉันในฝันของเธอ วันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังร้องไห้และฉี่รดหมอนฉันก็ลืมตุ๊กตาของฉันไป ซึ่งกระซิบกับ ฉัน ว่า "ที่รัก อย่าร้องไห้" ในขณะที่น้ำตาไหลอาบแก้มของฉัน ความคิดถึงที่ห่างไกลดุจดวงดาว โอ้ ฉันขอโทษ เธอรอฉัน อยู่หรือเปล่า นอนอยู่ในมุมที่ไร้ความอบอุ่น เล่นกับฉันในฝันเหรอเล่นกับฉันในฝันสิ มาหาฉันตอนเที่ยง นะ โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ ลาก่อน ฉันจะได้พบเธอในฝัน ฉันจะไม่จากไปโดยไม่พูดอะไรอีก ฉันจะรอเธอ ลาก่อน ฉันจะได้พบเธอในฝัน ความคิดถึงที่แสนไกลเปรียบเสมือนดวงดาว โอ้ ฉันเสียใจเหลือเกิน ความคิดถึงที่แสนไกลเปรียบเสมือนดวงดาว โอ้ ฉันเสียใจเหลือเกิน 나와 꿈에선 놀아

My doll