Yıkıldı kalem

Duvarda asılı kaldı o eski sessiz resim

İçimde yankılanıyor artık kesik nefesim.

Sen giderken döküldü takvimden bütün yapraklar

Seni benden gizliyor şimdi o soğuk sokaklar.

Yarısı bende kalmış bir cümlenin sonu gibisin

Sen benim en güzel günahım, en derin kederimsin.

Ayrılık kapıyı çaldı, biz bakamadık yüzüne

Hangi yalanı sürdün şimdi aşkın közüne?

Bir ömür vaat edip bir günde nasıl bittin?

Ben burada kalırken sen hangi düne gittin?

Yıkıldı kalem, kağıt küstü artık ellerime

Senin yokluğun ağır geliyor bu boş şehirde.

Gölgeni aldın gittin, karanlık kaldı yerin

Şimdi kimin gönlünde o sahte, derin yerin?

Sözlerin bir hançerdi, vurdun da çekmedin

Aşkın tarlasında bir tek vefa ekmedin.

Adını her andığımda dilim biraz daha yanar

Bu yaralı yürek hala seni gerçek sanar.

Ayrılık kapıyı çaldı, biz bakamadık yüzüne

Hangi yalanı sürdün şimdi aşkın közüne?

Bir ömür vaat edip bir günde nasıl bittin?

Ben burada kalırken sen hangi düne gittin?

Yıkıldı kalem, kağıt küstü artık ellerime

Senin yokluğun ağır geliyor bu boş şehirde.

Ayrılık kapıyı çaldı, biz bakamadık yüzüne

Hangi yalanı sürdün şimdi aşkın közüne?

Bir ömür vaat edip bir günde nasıl bittin?

Ben burada kalırken sen hangi düne gittin?

Yıkıldı kalem, kağıt küstü artık ellerime

Senin yokluğun ağır geliyor bu boş şehirde.