Son perde

Duvarlara çarpan sesim yine bana geri dönüyor

İçimdeki o büyük ışık yavaş yavaş sönüyor.

Zamanı durdurmaya yetmedi artık hiçbir yemin

Kayıyor ayaklarımın altından o çok güvendiğim zemin.

Bir uçurum kenarında beklemekten yoruldum

Ben bu sevdanın içinde en çok kendime vuruldum.

Verdim payımı kadere, kapandı artık bu defter

Bu sessiz vedanın içinde sadece bin bir ah bekler.

Aşk bir yangınmış dediler, meğer dumanında boğulduk;

Biz bu yolun sonunda, birbirimizde yok olduk!

Avuçlarımda kalan sadece birkaç kırık hatıra

Sığmıyor artık bu büyük acı ne bir söze ne bir satıra.

Suçlu aramıyorum, bu hüsran hepimizin eseri

Geriye dönüp baksan da göremezsin o eski yeri.

Mühürledim kapıları, bir daha açılmamak üzere

Ruhumu teslim ettim, bu amansız kederli güne.

Verdim payımı kadere, kapandı artık bu defter

Bu sessiz vedanın içinde sadece bin bir ah bekler.

Aşk bir yangınmış dediler, meğer dumanında boğulduk;

Biz bu yolun sonunda, birbirimizde yok olduk!

Verdim payımı kadere, kapandı artık bu defter

Bu sessiz vedanın içinde sadece bin bir ah bekler.

Aşk bir yangınmış dediler, meğer dumanında boğulduk;

Biz bu yolun sonunda, birbirimizde yok olduk!