e: “Kakulitan ng Magpinsan”
(Verse 1)
No’ng maliit pa, gulo na agad
Si Ching Ching at Jacob, walang takot sumabog ang trip agad
Takbo dito, takbo doon
May hinabol na manok, sila pa ang hinabol noon 😆
Nakatago sa likod ng pinto
May balak nanamang kalokohan, sure na ‘to
Pag tahimik? Naku, delikado!
Siguradong may ginagawa nang kalokohan sa kanto
(Pre-Chorus)
“Hoy Jacob!” “Ano ba Ching Ching?!”
Maya-maya may iyakan na ring darating
Pero after ilang segundo lang
Tawa ulit, parang walang nangyaring sablay
(Chorus)
Makulit, kulit, kulit—di mapigilan
Ching Ching at Jacob, laging may kalokohan
Pag pinagalitan, tatawa lang
Tapos maya-maya, uulit na naman 😆
Makulit, kulit, kulit buong araw
Kahit mapagod, di pa rin sila tumitigil kahit paano
Magpinsan pero parang kambal
Sa kakulitan, walang papantay sa asal!
(Verse 2)
May drawing sa pader, hindi umamin
Pero halatang sila, may ngiti pa sa hangin
Nagtatago pag may sermon na
Pero nagtatawanan pa rin sa ilalim ng kama 😆
Pag may pagkain, agawan agad
“Sa’kin ‘yan!” “Hindi, akin ‘to!” sabay takbo agad
Kahit simpleng bagay, ginagawang gulo
Pero sa huli, hati rin sila sa tsokolate at kendi, oo!
(Bridge)
Kahit laging napapagalitan
Di nawawala ang kanilang samahan
Sa bawat asaran at kulitan
Mas lalong tumitibay ang kanilang ugnayan
(Final Chorus)
Makulit, kulit, kulit—walang katapusan
Ching Ching at Jacob, saya ang dala sa bayan
Simula bata hanggang paglaki
Kakulitan nila, di mawawala kahit kailan pa man 😆🎶