Enkaz

Kiralık bir ev gibi bıraktın beni

Eşyalarım duruyor ama ruhun çoktan taşınmış

Senin yeni sabahların başka bir tende uyanırken

Benim pencereme hep aynı karanlık saplanmış

Duydum ki gülüşün artık başka birinin kucağında

Benim o çok sevdiğim gamzen, yabancı bir dudağın ucunda.

​

Ben hala dünkü enkazın altında nefes alıyorum

Sen ise üzerine çoktan yeni bir şehir kurmuşsun

Ben her şarkıda seni biraz daha kaybederken

Sen başka bir ritimde, bambaşka bir kalbe vurmuşsun

Kırıldığım yerler artık canımı yakmıyor

Sadece dokunduğun her yer, artık çok fazla kanıyor.

​

Sokakta görsen belki tanımazsın bu gölgeyi

Yüzümdeki çizgiler senin gidişinin haritası

Ona da anlatıyor musun çocukluk hayallerini?

Yoksa ben miydim o masalın tek kurbanı, tek hastası?

Elini tuttuğu an, beni unuttuğun o saniye

Benim için zaman durdu, her şey döndü viraneye.

Ben hala dünkü enkazın altında nefes alıyorum

Sen ise üzerine çoktan yeni bir şehir kurmuşsun

Ben her şarkıda seni biraz daha kaybederken

Sen başka bir ritimde, bambaşka bir kalbe vurmuşsun

Kırıldığım yerler artık canımı yakmıyor

Sadece dokunduğun her yer, artık çok fazla kanıyor.