Kochanie w teorii

Kochanie w teorii
[Verse 1]
Kochanie Boga w teorii
jest czystsze niż dłonie,
nie pachnie cudzym lękiem,
nie drży w bezsennej nocy.
Nie muszę znać historii,
nie dotykać otwartych ran,
wystarczy wznieść oczy
i szepnąć: „wierzę, trwam”.
(soft whisper, distant)
Nie wymaga konfrontacji,
nie pyta o resztki sił,
nie siedzi obok,
gdy świat wali się w gruzy.
[Chorus]
(calm, emotional, sung)
Bo kochać człowieka – to boli.
Kosztuje czas, ciszę i serce.
To nie hasło,
nie modlitwa zamiast ramion.
Bo kochać człowieka – to zostać,
gdy nic nie da się naprawić.
Nie uciec w teorię,
gdy życie krzyczy najgłośniej.
[Verse 2]
Kochanie Boga
łatwo zamknąć w słowach,
w doktrynie, w poprawnym zdaniu,
w modlitwie bez spojrzenia w oczy.
Łatwo powiedzieć: „to wiara”,
nie widzieć traumy głębokiej,
nazwać ją
brakiem zaufania.
(spoken, intimate)
A człowiek stoi obok –
z ciałem i duszą,
z lękiem,
który nie znika od wersetu.
[Chorus]
(repeat, slightly stronger)
Bo kochać człowieka – to boli.
To uznać jego proces, ból.
Pozwolić iść do lekarza,
zamiast zawstydzać Bogiem.
Kochać człowieka – to iść obok,
nie pchać do mety w pośpiechu.
Nie pouczać z dystansu,
lecz towarzyszyć w drodze.
[Bridge]
(spoken word, very quiet, reflective)
Tu objawia się Duch.
Nie w skrócie.
Nie w szablonie.
Duch rozróżnia.
Prowadzi proces.
Leczy,
zanim wymaga.
Nie gasi
tlącego knota.
[Outro – new ending]
(slow, fragile)
To pozwolić mu oddychać,
zobaczyć ranę
przed słowem.
(pause)
Gdy zostaje pusty wzorzec,
leczy formą,
a zabija serce.
[Final Chorus – quiet, resolved]
(soft, warm)
Bo kochać człowieka
to pozwolić oddychać,
zanim zapytasz o wiarę.
Zobaczyć ranę,
zanim nazwiesz ją
słabością.

ambient worship ballad, intimate male or female vocal, minimal piano, deep pads, very slow, no drums